Vorige pagina    Harmony Assistant    Volgende pagina 
 

Inleiding
Producten
Wat is er nieuw ?
Handleiding
Notatie
Geluidsweergave
Apparaten/scripting
Virtual Singer
Algemene punten
Snelle werkwijze
Nootvormen
Gregoriaans
Jazz Scat
MIDI & ABC
Regels voor het schrijven
Technische achtergrond
Algemene punten
Zangstem synthese
Instellingen
SAMPA notatie
FAQ
Overzicht van de commando's
Real Singer
Bibliografie en dankwoord
FAQ
Software licentie
Technische ondersteuning
Appendices
Afdrukbare handleiding


Gewijzigde hoofdstukken:
In het Engels:

 
 
 

Virtual Singer

Technische achtergrond voor stemgeluid

Algemeen


De menselijke stem is enorm complex. De Virtual Singer probeert hem niet te vervangen, maar alleen om hem zo dicht mogelijk te benaderen. In dit hoofdstuk worden de basisconcepten beschreven die nodig zijn om beter te begrijpen hoe Virtual Singer werkt.

Een menselijke stem kan als volgt worden gekenmerkt:
  • Een klankkleur (de "vingerafdruk" van de stem) dat de ene persoon van de andere onderscheidt. Dit hangt af van het spraakkanaal van ieder mens;
  • De effecten die aan de zangtechniek gerelateerd zijn.
Deze kenmerken kunnen worden aangepast om een bepaalde stem zo dicht als mogelijk te benaderen.

De stem
Dezelfde regels voor het spreken gelden ook voor het zingen. Dezelfde fundamentele principes kunnen op beide worden toegepast.

De longen zorgen voor een luchtstroom die door de stembanden gaat.
De stembanden zijn dubbele vouwingen van het slijmvlies. Zij zijn geplaatst aan de basis van het strottenhoofd en fungeren als een vibrator.
De frequentie van de vibratie wordt door de zanger bepaald, om uiteindelijk de gewenste toonhoogte te kunnen zingen.
Dit oorspronkelijke geluid wordt vervolgens vormgegeven door een groep van holten die samen het spraakkanaal (mond, nasale fossae enzovoorts) vormen.
De zanger bepaalt de openheid en productiecapaciteit van de resonanties in deze holten. Hierbij wordt het geluid gewijzigd dat door de stem wordt voortgebracht.

Spraak en taal

Spraak is een akoestische manier van communiceren. Het is een afspraak die door mensen die dezelfde taal spreken is gemaakt.
Elke taal heeft zijn eigen karakteristieken. Hij gebruikt een beperkt aantal geluiden (ongeveer dertig) die allen "fonemen" worden genoemd. Deze fonemen worden gegroepeerd om een lettergreep, een woord, een zin, enzovoorts te kunnen vormen.
Sommige fonemen gelden in meerdere talen, omdat veel gesproken talen dezelfde origine hebben. Daarbij geldt ook dat het aantal mogelijke fonemen gelimiteerd is door de fysische beperkingen van het spraakkanaal.

    Fonemen


    De standaard akoestische classificatie die door fonetici wordt gehanteerd, wordt hierbij niet gebruikt. Als u een nadere uitleg hierover wilt krijgen, bekijk dan één van de verschillende gespecialiseerde teksten op dit gebied.

    Hier volgt de basisgroep van fonemen die door Virtual Singer wordt gebruikt:

    • klinkers gebruiken de stembanden. Zij klinken zacht en kunnen uitgerekt worden. Zij zijn een essentieel component van de zangstem.
    • Sommige talen (zoals het Engels) gebruiken groepen van klinkers die tweeklanken worden genoemd. Zij "glijden" van de ene klinker naar een andere (zoals in "pie", "though" enzovoorts).
    • stemhebbende medeklinkers zijn medeklinkers die gebruik maken van de stembanden. Zij zijn rekbaar (Z => Zzzzz). Deze medeklinkers gebruiken ook de resonantie van de neusholten (M, N, enzovoorts), of een geluid dat door de luchtstroom wordt voortgebracht (Z, J, V, enzovoorts).
    • stemloze medeklinkers zijn rekbaar, maar zij gebruiken alleen de turbulentie die door de luchtstroom wordt veroorzaakt. Zij maken geen gebruik van de stembanden. Deze medeklinkers hebben geen toonhoogte (CH, F, S, enzovoorts).
    • plosieve medeklinkers zijn korte, niet rekbare geluiden die klinken alsof er stemgeluid bij zit (zoals G, D, B) of juist niet (K, T, P enzovoorts).

    Uitspreken van fonemen


     
    Vraag: Wat is het verschil tussen zingen en spreken?
    Als u praat, dan verandert de frequentie (toonhoogte) die u voortbrengt niet heel erg. De spreker kan intonatie in de zin aanbrengen. Bij het zingen wordt de frequentie door de stembanden conform een melodie voortgebracht. Zij is dan niet meer afhankelijk van de intonatie.

    Het hoofdkenmerk van een gezongen stem is de rekbaarheid van de fonemen in de tijd. Omdat sommige lettergrepen langer zijn dan andere, kan de zanger makkelijker en meer artistiek rekbare fonemen (klinkers) maken. Het geluid komt dan dicht in de buurt van een muziekinstrument.



(c) Myriad - Alle rechten voorbehouden